Tricycle in Ayutthaya : Park Donghyuk

When I walk through the archaeological site, it makes me think of Gil-jae ‘s poem; “Everything is same as the past but people’s gone”. Ayutthaya had been the capital from the 14th century to the 18th century, locates in the central part of Thailand . The city and all remaining temples represent a lot of the historical stories about the Ayutthaya period. Comparing to the long lasting archaeological site, what are any meanings for the short time life of human being.
The photos are about Mr. Pricha life story, his career is tricycle driver. ‘Samroe’ is a tricycle of ‘Ayutthaya’,
which is going to become extinct slowly. I had a chance to take the pictures of his daily life fortuitously. 30 years ago, Mr. Pricha’s wife bought this tricycle paid for 2,000 baht and gave him to work by picking up the tourists and traveling inside of Ayutthaya old city. The tricycle; ‘Samroe’, it still remains in somewhere, but almost disappear from Ayutthaya and has been replaced by the motor tricycle type. In everyday, he almost gots no guests or somehow 1 or 2 tourists. His earn is around 200-300 baht per day that just make him can only pass day by day. These photographs will record some parts of the tricycle driver life story in the old capital of Ayutthaya.

옛 시대의 유적지들을 보다보면 ‘산천은 의구하되 인걸은 간데없네’라는 길재의 시조가 생각난다. 아유타야는 14 세기 부터 18 세기의 타이 중부에 위치한 타이족의 도읍지이고, 현재는 도시와 사원의 터가그대로 남아 아유타야 시대에 대한 많은 이야기를 해주고 있다. 반면 오랜시간 보존되고 있는 유적에 비해 짧게 사라져 가는 사람들의 삶의 의미에 대해서 생각해 보지 않을수 없었다. 사진은 지금은 거의 사라져가는 ‘아유타야’의 자전거 기반 삼륜차인 ‘쌈러’ 운전자 쁘리차의 이야기다. 우연한 기회에 그의 일상을 촬영할 기회를 가지게 되었다. 사진의 주인공인 쁘리차는 30 년 전 쯤 아내가2000 바트를 주고 사 온 쌈러로 관광객들을 태우고 이 곳 저 곳 유람을 다니며 수고료를 받는다. 아직 여러 지역에도 남아있는 자전거 쌈러는 아유타야에선 거의 자취를 감추었고 대부분 오토바이 쌈러로 대체 된지 오래다. 거의 손님이 없어서 하루 한 두건 손님이 있을까 말까 하다. 그가 하루 얻는 수익은 200-300 바트. 전형적인최저소득층의 삶이다. 지금은 거의 사라져 버린 쌈러운전자의 일상을 짧은사진으로 남겨본다.

เมื่อฉันเดินผ่านโบราณสถาน มันทำให้ฉันคิดถึงบทกวีของ “Gil-jae” ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนกับอดีต แต่คนหายไป อยุธยาเป็นเมืองหลวงตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 ถึงศตวรรษที่ 18 ตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศไทย เมืองและวัดที่เหลือทั้งหมดเป็นตัวแทนของเรื่องราวทางประวัติศาสตร์มากมายเกี่ยวกับสมัยอยุธยา เมื่อเปรียบเทียบกับโบราณสถานที่ยาวนานเป็นสิ่งที่มีความหมายสำหรับช่วงเวลาสั้น ๆ ของชีวิตมนุษย์ รูปภาพนี้เกี่ยวกับเรื่องราวชีวิตของคุณปรีชา อาชีพของเขาคือคนขับสามล้อ, “สามล้อ” เป็นรถในจังหวัดอยุธยาซึ่งกำลังจะหายไปอย่างช้าๆ ฉันมีโอกาสได้ถ่ายภาพชีวิตประจำวันของเขาโดยบังเอิญ 30 ปีที่แล้ว ภรรยาของคุณปรีชาซื้อสามล้อคันนี้มาด้วยราคา 2,000 บาท และให้เขาไปทำงานด้วยการรับนักท่องเที่ยวชมเมืองเก่าอยุธยา รถสามล้อยังคงอยู่ในบางแห่ง แต่เกือบจะหายไปจากอยุธยาและถูกแทนที่ด้วยมอเตอร์ไซค์ประเภทสามล้อ ในทุก ๆ วัน เขาแทบจะไม่มีแขกหรือบางครั้งก็ได้นักท่องเที่ยวอย่างน้อย 1 หรือ 2 คน รายได้ของเขาอยู่ที่ประมาณ 200-300 บาทต่อวัน ซึ่งทำให้เขาสามารถผ่านไปได้วันต่อวัน ภาพเหล่านี้จะบันทึกบางส่วนของเรื่องราวชีวิตคนขับรถสามล้อในเมืองหลวงเก่าของอยุธยา